1 Mayıs 2008 Taksim

deniz olunmalı!

zalimin zulmüne inat, yorgunluklara, yılgınlıklara, korkulara inat, düşlerimizi karartanlara inat, dar ağaçlarına inat, deniz olunmalı!

unutma, unutturma!

tanrının en sevdiği çocukları

dünyaya gelişimin nasıl olacağı hakkında bir fikrim yoktu yada dünyanın nasıl bir yer olduğu hakkında. bunları okurken beni başka bir gezegenden gelmiş olarak düşünebilirsiniz, çünkü ben yıllarca başka bir dünyanın hayaliyle ve o hayalin içinde yaşadım. şimdilerde ise hayal dünyasından zorunlu bir kaçışla buraya, hepinizin parçası olduğu kapitalist dünyaya, insanlar arası ilişkilerin yapay ve sahte olduğu gerçek dünyaya geldim.